เรื่องท้องฟ้า กับ ทะเล ใครดีกว่ากัน

นกน้อยนั้น บินมาเจอเจ้าปลาน้อย จึงถามว่า เป็นไงมั้งด้านล่างในทะเลนั้นดีไหม ข้าอยากจะไปอยู่เป็นปลาเหมือนเจ้าจัง บินอยู่บนฟ้า ไม่เห็นจะมีอะไร มีแต่ลมและแสงแดด เท่านั้นเอง
เจ้าปลาน้อยกับตอบว่า ..ข้าสิกับรู้สึกอิจฉาเจ้า ที่เจ้าได้โบยบินไปยังที่ๆเจ้าต้องการได้ ไม่ต้องมาว่ายนำ้ในทะเล ที่เต็มไปด้วยอันตรายเช่นนี้...ข้าว่าเป็นอย่างเจ้าน่าจะดีกว่า
เจ้านกจึงบอกให้เจ้าปลาลองกะโดดออกจากนำ้สูงๆเพื่อ ลองโบยบินให้เหมือนนก
และเจ้าปลาก็สอนเจ้านกลองให้ พยายามดำลงในนำให้ลึกที่สุด โดยบินดิ่งลงมาเร็วและแรง....
จน....ท้ายที่สุด ทั้งสองตัวนั้นก็ทำจนเหนื่อยและหมดแรง.....
ไปพบกับนกกระเรียน นกกระเรียนเห็นจึงพูดบอกทั้งสองว่า.....เจ้าทั้งสองน่ะ จะมัวไปอจฉากันอยู่ทำไม เจ้าทั้งคู่นั้นก็ล้วนมีสิ่งดีๆ อยู่ในตัวอยู่แล้ว และเจ้าก็มีหน้ที่ๆแตกต่างกัน ทำไมเจ้าไม่ภูมิใจในสิ่งที่เจ้าเป็นหละ ข้าว่าสิ่งนั้น น่าจะเหมากับพวกเจ้ามากกว่า....
ปลาและนก เมื่อได้ยินดังนั้น จึงกล่าวขอบคุณนกกระเรียน และเรียนรู้ที่จะอยู่ด้วยความสุข จากสิ่งที่ตนมี..ต่อไป

นิทานเรื่อง ปลา มด เต่า

เรื่องมีอยู่ว่า มีมดตัวหนึ่ง ไปคุยโวกับเจ้าลูกปลาน้อยว่า ว่าบนบกนั้นมีสิ่งวิเศษมากมาย ทั้งผืนดินที่กว้างใหญ่ ภูเขาที่สะสวย และต้นไม้ที่เขียวขจีและมีผลมากมายให้ได้กินกัน
แต่เจ้าปลาน้อยนั้น ก็บอกกับเจ้ามด นั้นว่า ในทะเล นั้นมี สรรพสัตว์มากมาย มีคลื่นทะเล ที่อบอุ่นและ สาหร่ยหลายชนิดให้ได้กินอย่างมากมาย
.....จน ทั้งสองตัวนั้น...เกิดความรู้สึก ทางความคิด "แค่อยากเอาชนะกัน" แต่แล้วก็มีเจ้าเต่าตัวน้อยนั้น เดินผ่านมาได้ยินเรื่องราวที่คุยกัน จึงเดินไปบอกทั้งสองตัวนั้น "จะเถียงกันไปทำไม บกก็มีพื้นดินที่ดีและยิ่งใหญ่นั้นก็ดีแล้ว ทะเลหรืนำ้ นั้นก็มีความอุดมสมบูรณ์ นั้นก็ดีแล้ว ข้าว่า น่าจะดีกว่า ถ้าเจ้าทั้งสองรู้จัก "พอใจ" ในสิ่งที่ตนมี และไม่จำเป็นที่จะต้องมาโอ้อวดกัน เพื่อเอาชนะ ว่าของใรดีกว่ากัน
......ตัวข้านั้นเป็นเต่า ไปได้ทั้งบนบก และในนำ้ ได้เห็นว่าทั้งสองสิ่นั้นเป็นสิ่งดี ที่ล้วนมีคุณค่าต่อสรรพสัตว์บนโลก ....แล้วพวกเจ้าหล่ะ ตอนนี้ อยากได้อะไรจากการเถียงกันในครั้งนี้.....แล้วเต่าก็เดินจากไป